Dolaşiyorum Karanlik Sokaklarda.....

İndim şehrin kalabalığına

Dolaşıyorum yalnızlığımla

Araba farları gözlerime vuruyor

Kimsesizliğim zavallılığım yine yanı başımda

...Dolaşıyorum tek başına ürkek ürkek

Beni bu halimle kim görüpte sevecek

Yalnızlığım anam oldu

Karanlıksa yarim oldu sevecek

Dolaşıyorum kimsesiz sokaklarda

Derin derin rüzgar esiyor suratıma

Karanlıklarda kayboluyorum

Yanıyorum bitiyorum ben bu sokaklarda

Oturuyorum bir bankta bir ara

Bakınıyorum çevreme merakla

Herkes ayrı bir iş peşinde

Hayat gelip geçiyor böyle yalnızlığımla

Karanlık geceler anam gibi oldu

Yalnızlığım ise en sevdiğim yarim

Yalnızlığım tak etti canıma

Karanlık geceler artık benim şahidim...1...TEMMUZ..