Dolun Ay

Belkide benden haberi bile yok gecenin

Dönsem yüzümü aya

Uzatsam parmagimi

Tirnagima degse gülümsemesi

Kirpsa kirpiklerini kayarken

Ve ben gibi

O da mechul olsa

Her bakisi bir daiere

Icinde ben

Kaybolsak

Milimetrik yanlarimiza degmeden

Sinirsiz ve sonsuz olsak ikimizde

Yer yüzü mezar gibi manyetik

Cekse ikimizi

Kuvvetini yitirmis yer cekimi gibi mermer taslari soguk

Ikimizde üsüsek

Ölüm tanimazliktan gelir beni bel ki

Yedi yabanci sayar ola ki

Ölümün ahbabi yasamdir

Bilmesemde

Ben cocugum

Celik- cömlegi onlar oynar.

Döllenirken gece ölüme

Koynuna alip

Bagrina basmis beni AY......

Ve dalmisim

Safagin yasam uykusuna