Domaniç

Kutsal topraklarından silinemez mazisi

Bilirim yüz yıllardır insan tarih iç içe

Manayla bütünleşen yaylası arazisi

Uzaktan seslense de kulak ver Domaniç'e

Yüzünde bir tebessüm tarihin izi kalmış

Kayının ormanları, meydan okur zamana.

Selçukludan bu yana dört tarafa nam salmış

Hayme Ana Ertuğrul, damga vurur her âna.

Bir tarih dile gelip şahlanırken yerinden

Hudut bilmez rüzgarı esiyordu içinden.

Şafak söküp gül açar cennet gibi derinden

Geçilir mi? Domaniç yiğitlerin serinden.

Gözlerin akşamında dağılan bir us gibi

Yapraksız düşüyorken takvimler kızıl güne

Kayboldu sarı kızı, bilinmeze pus gibi

Kaplandı bir memleket gözyaşıyla sürgüne.

Aynı yeşil aynı al, aynı mavi aynı dal

Domaniç gönüllere akan deli bir ırmak

İklimi sert olsa da insanı bir kovan bal

Duman üstüne duman sarılı yeşil yaprak.

Kendi ikliminden ki; deli bir rüzgar eser

Dağ orman ve su hava kardeş olmuş şehirde

Oğuz'un evlatları düşmanı burda ezer

Bir asrın hikâyesi yazıldı Domaniç'te.

20 Mayıs 2016 Domaniç