Dön Anne

Hayat ne garip

Bazen çığlık çığlığa susturuyor

Bu gün

Sensizliğin yangınına sürüldü yüreğim

Yandıkça

Çığlık çığlığa susuyorum

Hiç bir lisanda

Ve

Hiç bir alfabede

Seni tarif edecek

Tek sözcük yok daye (anne)

Yokluğun yanı başımda

Gülüşüme hüzün bağdaş kurmuş

Öyle mağrur

Ve

Vakurlu duruşuma aldanma

Sensizliğin mahkûmiyeti bitmedi

Cezama ceza ekliyorum

Yokluğun zifiri karanlık

Her gün

Biraz daha özlüyorum

Bir şafak vakti

Bütün ihtişamınla

Dön anne