Dön Özledim Seni

gözlerin diyorum

sonra

susuyorum..

meleğim,

ıslanmayı çok sevmiyorsun biliyorum

bu gün günlerden yağmur

biraz konuşalım mı?

kirpiklerin ıslakken gözlerim kamaşıyor

sesim karışırsa yokluğuna, kızma bana

öyle güzel damlıyor çene çukuruna damlalar

dudağının her ıslak yerine bir sen ekebilirim

yalnızlık biçersem diye korkuyorum sadece..

sana biraz kendimden bahsedeceğim

biraz acıyacağım, biraz kırılacağım yine

meleğim

bu gün günlerden yağmur

beni dinler misin?

başımın ağrısından uyuyamıyorum geceleri

tam alnımdan sızlıyor, geçecek gibi değil

lanet olası uykumdan da kaçırıyorlar seni

artık biri dur desin

ben çok özledim seni!

resimlerinde çok mutlu bakıyorsun

gözlerinin güler şekli, alnının o kırışmış hali

içimden içim gidiyor, içimin perisi..

odamın her bir yanı biraz yalnız kaldı

hayallerini aldın önce, sesinin yankısını

ellerinin değdiği her bir kareyi

sonra seni, büsbütün kendini

aldın ve

gittin..

neden ve nasıl oldu bilmiyorum

anlatmaya kalkışsam sesim kısılır

o kadar sustun ki giderken..

bir şey söylesen

işte bu yüzden desen..

keşke, deseydin..

meleğim

şimdi saat yokluğun

benden geçtin mi?

kimsesizliğime yenik düşüyorum bazen

olmayışını kabul etmeye alışamıyorum

kızmıyorsun bana değil mi?

inan meleğim, elimde değil

bir kabul edebilsem tüm olan biteni..

yeteneksizim.

kahretsin!

çok özledim..

eldivensiz dışarı çıkma diye

kaç kere söyleyeceğim sana

üşüyor işte ellerim..

lütfen beni anlamaya çalış

unutamıyorum değil, aklımdan çıkmıyorsun..

yine yorganın açık uyuyorsun

kar yağıyor üzerime sanki

lütfen meleğim,

sen ört beni..

dön,

özledim seni..

yara gibi kaldın içimde

içimden geçsem, sana varıyorum

senden geçsem, içim acıyor

lütfen acı dinmeden

sen bitmeden

gel..

tut elimden, götür beni

nereye gittiğimizi sormayacağım

lütfen tut elimden ve götür beni..