Dön/gü

Ne zaman yaz bitse sevinirim sonbahar geldi diye..

Çünkü ben sonbaharda severim.

Eros yaz uykusundan uyandığında başlar aşklarım.

I

Sonbaharda başlardık sevmeye

çam ağaçlarının direncini tartardı

kuzeyden gelen paltolu rüzgarlar

Çam sakızı çiğnerdik ergen çocuk dudaklarımızda,

öpüşlerimize tat katardı.

Takas ederdik dudaklarımızı patikatadan kaçtığımızda.

Ölü dallar toplardık, savaşın ortasında.

Mayın varmışçasına koşardık, ezmemek için esir edilmiş yeşilleri

Ölüleri yakardık baba, oğul ve kutsal ruh adına

Bir garip yastığımız vardı ve sen kokardı saçları.

II

Sonbaharda başlardık sevişmeye

Şöminedeki son dalın ısıttığı bir yorgan beslerdik,

tenim ellerinde ..

Adının üstüne kazınmıştı gülüşü

Artık anadan üryan orman,

Havva gibi günah işlemişçcesine, yemyeşil çamlar örter ormanın

necasetini,

ve koşardık babadan miras bütün hayallere

III

Kışın başlardık üşümeye

Perdesi üzerinde bir kaç pencere

ceninlere ağlardı kalemimiz her öldüğünde

Küçücük elleri vardı, pembeydi avuçları

Adını koyamazdık tartışırdık ve hep aşk kalırdı.

Nazar boncukları asar çaputlar bağlardık yalancı ağaçlara

Direnirdi yaşardı soğuğa inat,

kardan melekler yapardı koşardı ardında ruhunun izleri

sevişirdik ağlardık...

IV

Baharda başlardık ağlamaya

Büyürdü aşk kartopu oynamazdı ergendi

ve yaşlı oduncu tecavüz ederdi

kaçardı.

Adını kendi koyar 'ayrılık' diye ağlardı koşardı

Çıplak yüreklerle koşardık ardı sıra

atlardı uçurumdan sonsuzluğa, durduramazdık.

Boncuklar kırılır çaputlar uçardı rüzgarda,

binlerce tanrıya dualar okurduk kurban keserdik

ama dönmezdi ölmüştü bir kere

ve kalemler ağlardı yine.

Susardı sevgiye sonbaharı beklerdi

kana kana içmek için seni

altıekimikibinonbir