Döngüsel Yalnızlıklar

bir rüyanın içinde gördüm kendimi

bir gölgenin peşinden giden bir gölge

uzanıyordum bir yatağa boylu postlu

yatağın haberi yok

böyle,kimin gördügü belli olmayan bir rüya kadar

akşamdı,pencerelerin önü

bir sokak gerisinden kalan son dem kokusu kadar

perdelerin son salınışı , genç bir edası ile

dokundum kendime - ürktüm -

ses yok, cevap yok

öyle ki

içimden yakasından tutup kaldırmak geldi

umrunda değil...

izledim boylu boyunca

kaybolup gittim

ve kaybolup gittim bir gölgenin içinde

bu nasıl bir rüya ki

artık yakamızdan düşmüyor