Dönme Dolap Ve İnsan

Duruyor önümde gıcırdayan balkonlarıyla koca bir dönme dolap

Belli ki gözden çıkarılmış,dış görünüşü pek de harap

İskeletinde rüzgardan gelme bir çok hediye,poşet ,uçurtma hatta eski bir çorap

Dönmekten olmuş bu çorap çile,çileli hayattan düşmüş bitap

Dönüyor yılların yüküne isyan ederek tiz bir ağlama ile

Keramet bu gıcırdamadan mıdır bilinmez insanlar neşe içinde

Sevinci var belkide sığdırabilmişliğin mutluluğu bu küçük kutunun içine

Oysa mutluluk bir söz, sözde bir ses ; sığdıramazsın ki hiçbir yere!

İnsan da benzer işte bir yönüyle dönme dolaba

Kah alçalır öper yerleri kah şahlanır yükselir bulutlara

Öptüğü seccade ise alçaldıkça yükselir imanda

Öptüğü el etek ise yükseldikçe alçalır yaradan makamında