Donuk Mavi Seherin/m

Sana adanmış çizikler düşüyorum satırlara

Yalnızlığın son bulmayan yokuşlarında

Yarım kalmışlığın asi nöbetlerini tutuyorum

Gülmüyor

Ağlamıyorum

Ne kadar sürer bilmiyorum bu sürgün

Tuhaf bir ağrı adımlarken suskunluğumu

Hasretin en keskin zirvesinde üç noktaya sığındı nedensizliğim

. . .!

//Ten uyanışlarında saklı sen dokunuşları//

Öyle ağrılı ki gidişin

Sükûnetine boğuldum direnişimin

Göz yorgunluğumun muştusuydu

Gönül orucumu bozuşun

Tutmadın ellerimden

Ne yürek koyabildin

Ne isim olabildin

Ben geldikçe sen gittin gönül ikliminden

Yürek gerekçemde faili meçhulüm

Adaklarımın suçlusu

Esirgedin güneşi

Bir nefes yakınındayken denizin...

Şimdi kıskıvrak yakalamışken aşkı boğazımda

Ve sönük sigara dumanının sarhoşluğu adımlarken ruhumu

Ve razıyken vermeye sevaplarımı

Siluetini gömdüğüm gamzemde

Acı bir gülüş

Sızılı bir nöbettir karanlığa duruşum...

//Donuk mavi seherin düş görmez illetine emanet ukdelerim//

Ve bilsem ki dağlar saklanacak yollardan

Çiçekler kırılacak adımlarıma

Cevap aramak adına suskunluğuma

Adımlarım sensizliğimi secde dursam da ayrılığa

Son defa

Son defa

Sitemli bir cümle kur uykusuzluğuma

Ya da anla sen'deleyen sessizliğimi

Bir cümle düş mısra aralarına Allah aşkına

Küpe çiçeği as kulaklarıma

Dokun diye hıçkırıklarıma

Fısılda heybende bana dair ne varsa

Konuş Allah aşkına...

Serzeniş dudağında asılı sazımın nağmeleri

Ve türkü ağıtlarından esirgemezken senli düşleri

Çaresizliğime sığdırıyorum kınanmış ezgileri

Şimdi,

Dinle karlı dağların çok sesli çığ nöbetlerini...

Hazal - Songül KARADAĞ