Dönüşsüz Gidişler Şiiri

Sıcak, hırçın yaz rüzgarı

Eserken yaşanmamış sevda bahçelerinde

Ve karıştırırken kadim zeytin ağaçlarının

Gümüşi yaşlı başlı saçlarını

Tutuşmuş tutku rengindeki

Begonvil çardağının altına gel

İzin verirsen dokunabilirim

Sonsuzluğun şifasına batırdığım

Parmak uçlarımla

Çaresiz sandığın yaralarına

İzleri geçmez belki

Ama son verebilirim ağrılarına

Zamansızlıklarda ve yoksullukluklarda büyüyen

Kırık ruhunu ısıtabilirim belki de

Gün akşama durduğunda

Dönüşsüz gidebilirsin istersen

Sürüsünü ağıla götüren çobanın

Yanık türküsünü dinledikten sonra

"Benim gülüm soldu.

Güller içinde"

Ben son değirmenin kanatlarına bağlarım acılarını

Dilek ağaçlarındaki gibi

Bir tutam saçımdan da veririm sana

Eski bir aşktan hatıra

Dönüşsüz gidebilirsin istersen

Darılmam sana