Dönüşü Yok

Gözlerime

Yıldırım düşürdüğünden beri

Yüreğimin fırtınası dinmedi

Düşlerim yolunu kayıp etmiş

Doğru adresi bulamıyor

Tıpkı

Sen gibi

Dilde bağdaş kuran

Söylenmemiş sözleri azat etsem

Hepsinin istikameti sen

Ondandır yirmi dokuz harfi infazım

Hor görme

Susuyorsam

İçimde öfkeyi büyütürken

Dağları devirip

Sana çıkan yolları kapattım

Yüreğime zincir vurup

Kendime kızdım

Bu sondur

Umudu ateşe verip

Meşalen olmak yok

Seni

Karanlıklarına teslim ediyorum

Şimdi

Kus öfkeni

Kandır yüreğini

Asla dönüşü yok