Dönya Yarilsa

Dönya yarılsa içine girsem

yok olup gitsem hiç görünmesem

yalancı dostları görünce özülmesem

belki dönyayı severdim o zaman

elin verince kolun gidiyor

bile bile yalan söyleyip duruyor

utanmadan karşıma geçip gölüyor

yağcı yalancı dostlardan usandım

nevar sanki samimi olsak

dönyayı insanca bereber yaşasak

kan döken vampirlerden olmasak

insanları belki o zaman severdim

kardeş kardeşine mezar kazıyor

yaptığı kütülüğü kendiside görüyor

menfaatı için onurdan vaz geçiyor

onursuz dost görünenlerden usandım