Dördül Çekirdeği

/ Anlatılacak çok şey vardı anlamak için

Dinlemek kadar zor

Söylenmeyecek tek söze ben'i sor /

Hakikat pervazının kanadı açılınca

Kanadı matemsiz ölümler

-Yedeklenen günle-

Tanıdık telaşa aşina

Kabullenmenin mağrur ağırlığı sırtında

Yol bilir gibi yürüdü affedilmeyenler

...

Her birine dokundum...

Yalanları secdeye değmemiş dualar eşliğinde

Tek tek kucaklaşıp kapandık birbirimize

Tüm kinlere inat...

Huşu içinde köle gibi çırpınan

Acıyı hissetmez ruhlarıyla tükenmek bilmez

Bulutların sessizliğinde dokundular içime

Hepsi silinip sağır merdivenlerden indi yer/yüzüme

...

Sonsuz dairelerin beyaz kavisleri

Kutsanacak ne kadar su akıyorsa buradan

Ve hiç kirletilememiş ne kadar iç ülkeler varsa

-Saflığında ve derin-

Kurgusu sızan ben'lilerin

Ve suskuyu tanrı sessizliği adına

Tüm çığlıklarını yutmuşlarsa şairlerin

Betimsiz düş arkalarında dolaşıp

Hafıza fazlalarından atıl yaşıyorlarsa şiirlerinin

Tüm harfleri kipleyerek

Islıktan söz ediyorlarsa

Melodik bir kavramın eslerinde

Rengi bulunmayan tutkuya dek

Saklanacak

...

Yazılar yolluyorum...

Dünün kollarında buruşmuş güncelerden

Ve cenneti yok sayıp cehennemin dibinden

Ak meleklerin kanatları dar

Koca çamurlar düşürerek

-Burası sonsuzdur-

Yitik düşlerin-gülüşlerin bataklığından

Ay kokan tüm beklentilerin damıtıldığı yürek eleği gibi

Meblağ ölüsü sevicileri yok sayarak

Denizi olmayan adalarda susuz bırakılarak

...

Şimdi hanginiz gider, hanginiz kalır

Şiir tesadüflüğü içinden

İnsan başkalarına...

-İstese de affedilmeyecek-

-mi?...-