Dornröschen

Bir masaldı Dornröschen

Bir ömür uyuyan güzel

Bir ömür uyuyup

Gepegenç uyanan

Ama büyüyle

Ama efsunla

Biz de uyuduk

Uyumadı düşman

Yılan uyurdu belki

Düşman gülerdi halimize.

Başaramadık uyanmayı

Bir gül gibi

Domuramadık baharlarda

Yediveren her mevsim açan

Rahmetli dedemizin bahçesinde.

Çocuktuk,büyüdük

Gençtik ,yaşlandık

Hasretle ve yoklukla

Nar gibi kızarık

Çekirdekli geldik

Yenilmedik,içilmedik

Çürüdük ayva gibi

Çürükten çürük

Nefes alıyorduk

Yaşama babında

Şükürdük

Musalla taşında

Yatışa vardı daha

Duyardık, -iyiydi

- Daha gençti...

- Anaydı...

Tanrı katında neydi?

Dost indinde

Yar indinde

Akraba gözünde

Evlat özünde...

Uyuduk,uyardılar

Kızdık,dulladılar

Anaydık,horladılar

Kadındık,anlamadılar

İnsandık,ezdiler.

Ezilmişliğin içinde

Debelendik,çırpındık

Çırpındıkça,battık

Çamurlanmadık,arındık

Diklendik dağlar gibi

Dağlar ağlar gibi

Zirveler ıssız

Issızlık soğuk

Soğuk don

Dornröschen,

Kardelen

Güneşe aşık

Vuslat ölüm