Dört Adamın Omzunda

Dünya öldü bugün!

Alıp götürdüler onu

Koskocaman bir tabutta,

Dört adamın omzunda!..

Ağlıyor şimdi talihsiz kuşlar

Ve çaresiz yıldızlar...

Yok artık otobüs durakları,

Fabrika bacaları,

Dağlar, vadiler...

Kaybolup gitti,

Sıkışıp kaldı, unutuldu savaşlarla

Dondu bir yerde!..

Şimdi güneş kimin için doğacak,

Kimin ardına saklanacak aydede

Ve kime göz kırpacak çoban yıldızı?..

Kimin için gözyaşı dökecek sevgili?

Artık ne arz-talep kanunu,

Ne izafiyet teorisi konuşulacak meydanlarda;

Ne tren düdüğü,

Ne de vapur kampanası yankılanacak

Karanlık gecelerde!..

Yok oldu işte beyaz yakalı önlükler

Ve mektep sıraları...

Gelmeyecek evlere artık

Ne icra memuru,

Ne de sarı şapkalı postacı!

Dünya gidiyor gökyüzünde,

Uzaklarda bir yere;

Kendi derdinde, kendi ekseninde

Dört adamın omzunda!..

27 Mart 2011/ANKARA