Dört Mevsim Gönlüm

Sonbaharın habercisi gibi gönlüm

Yapraklarını teker teker döküyor

Rüzgarlarla yeri göğü söküyor

Ara sıra belki insanlara zarar veriyor

Hep aynı senaryoyu takip ediyor

Sonrada çekip gidiyor

İlkbahar da kelebek gibi gönlüm

Bir günlük ömür yaşıyor

Ne dert çekiyor ne de ağlıyor

Ne gülüyor ne de eğleniyor

Zamanın nasıl geçtiğini anlamadan ölüp gidiyor

Kış gibidir benim gönlüm

Ne bir sevgi ne de mutluluk taşıyor

Kime yaklaşsa herkes ondan kaçıyor

Aşkı hep beyazlık sanıyor

Ama sıcaklık arttıkça hep hüzünleniyor

Yaz gibi kavurur gönlüm

Bazen nefret ettiriyor bazen kendini sevdiriyor

Hep aşkları suya düşürüyor

Ya da sudan çıkmış balığa döndürüyor