Dört Mevsimin Belası

Ey rüzgar;

Sen gün batımlarına katlanamazsın,

Büyür büyür de bir yerlere sığamazsın,

Keder üstüne keder eklersin,

Sen yine de gerçeği göremezsin!..

Hüzünsün;

İki gözüm değil kara yazımsın,

Seninle olamam, dostluğuna kanamam,

Sen dört mevsimin belasısın

Sendeki bahara inanamam...

Acıyı büyütür, sevinci küçültürsün.

Sende gerçeğin beli kırık, yalan baş tacı;

Haramı çok seversin, kul hakkına bayılırsın,

Yedikçe yersin, doymazsın!

Dinden-imandan dem vurup

Kuran'dan, Allah'tan korkmazsın.

Benden çalar ona verirsin,

Ondan alır cebine koyarsın;

Gözün aç, yüreğin aç, doymazsın...

Sömürmektir, çalmaktır tek başarın

Yüzünde kalın bir astar,

Yaptığından utanmazsın

Gâvur deme sakın kimseye!

Sen gâvurdan betersin;

İnsanlığın yüz karası,

Sen Tanrı'nın kulu olamazsın!..

Ey rüzgar!..

Ankara/11.02.2011