Dost Diye Adlandirdiklarim

Hayat bir macera gibiydi benim için

Bu gün gülüyorsam yarın hep ağlarım

Ardıma baktığımda ne yaşadıklarım vardı

Nede dost diye adlandırdıklarım

Ben çok yoruldum be gardaş

Dostum deyip de güvenmekten değil

Arkamı dönüp baktığımda onu bulamamaktan

Yalnızlıktan yoruldum usandım ben be gardaş

İyi günlerimde yanımdalardı yalan değil

Ama şimdi nerdeler hangi ellerde

Hangi tutsak zindanlarda

Hangi mazi kalplerdelerdir..

Her mutluluğun sonu hüzünle bitti

Her hüznün sonu da hüzün idi,

Güvenmek ardına bakmadan bu dünyadan kaçmak oldu

Sevdiklerim ise beni kırıştırıp atan bir mendil...

(İnsan hayatta hatalar yapar yapılan hatalarında illaki bir bedeli vardır hata yapmamanız dileğim ile...)