Dostların Göçü

26.DOSTLARIN GÖÇÜ (Kadıköy Ekim 990 )

Mevsimlerden en çok , son baharı düşündüm ,

Yıllarca bu mevsimde hem ağladım, hem de üzüldüm .

Bazen güneş , yağmur , çamur , bazen de kar ,

Ağaçlardan düşer artık , sararan yapraklar .

Renkten renge bürünürken Canlı tabiat ,

İşleriz hem sevap , hem de , çoğunlukla kabahat .

Hüzün dolar insanlara , genellikle, bu mevsim ,

Altmış yaştan sonra derim ? ey gençlik neredesin ??

Bu mevsimde yaşlılar, yaprak gibi dökülür ,

Geride kalan yakınların , hep boynu bükülür .

Akrabalar , dostlar birer , birer göçüp gittiler ,

Ayrılık zor dedikse de , bizi terk ettiler .

(Şiirlerime güzel sesiyle değer kattığı için

Güzin hanıma teşekkürler)