Dostum

Gönlüme işleyen vefa var sende

Sohbetin bal şeker çayın da demde

Senden başka yaren kalmadı serde

Şiirler hep seni soruyor dostum

Bulunca dostunu bırakma ele

Hasretin kokusu verince yele

Gözyaşları akıp dönünce sele

Yarama tuzlar doluyor dostum

Dostların dostuna ettiği nazı

Bir araya gelip vursunlar sazı

Tavukta yeterli istemem kazı

Gerçek dostu gönlüm arıyor dostum

Derdiyle dertlenir elim veririm

Yüzünden yüzüme güller dererim

Vefasızsa ağlar yaram deşerim

Sonumuz toprağa varıyor dostum

Toprağım suyumdur dostumun hası

Sıcacıkdır özü sofrada tası

Gidenin ardından tutarım yası

Ağıtım fizana varıyor dostum

Dostları görünce gönlüm açılır

Yüzümde tebessüm neşe saçılır

Kelimeler inci kemden kaçılır

Yaradana kurban olunur dostum