Dostum Hüzün

Dayanırım kapıma bütün aşkımla

topaldır sevdam hep bi yanım askıda

Yarım açıldığında sensizlik iliklerimde

bir hüzün sarar sevdanın eşiğinde

Bir ayağı kırık iskemle

birde özlemden çökmüş masa karşılar beni ilk girişimde

Yarım bıraktığım sıgaralar küllüğümde

her şey bıraktığım gibi yerli yerinde

bir sen yoksun hüzün çökmüş evimin kolüdorlarında

İlerlerim ayrılığı taşıyan bir vagon edasında

senin çığlığın düşmüş boş odalara

Aralarım sararmış perdelerimi bir makinist edasında

bakarım uzun uzun yıldızlara Aya gözlerim takıldığında

onunda sevdasına çaresizlik içinde baktığını görürüm dünyaya

Hayatın köküne gibrit çakar gibi yakarım bir sıgara

yatırır masaya seni düşünürüm boylu boyunca

Önce kapıyı çarpıp gidişin gelir aklıma

sızlanıp yakarıp bir ufak açarım masaya

Seni sorarım nemlenmiş duvarlara

dudaklarımda yer etmiş şarkımızı söylerim sarhoş kafayla

Saçlarını okşar gözlerinde adresi şaşırmış bir adam olurum özlem dudaklarında

Çeker gidersin güneşin ilk ışıklarında akşamı beklerim çaresizlik endamında