Doyumsamıyorum İçimin Acısını

Şiir alnıma yazılacak kadar kara

Gözümden düşmeye gönüllü

Dünya kötü

İnsanlar zalim!

Bak!

Artık kimse çocukları sevmiyor

İnsanlar sevmeyi unuttu

Kirlendi yürekleri

Kirlendi merhametleri

Kimse kurtarmıyor onları

Her gün ölüyorlar

Hem yüzlerine bakanıda yok

Ne acı değil mi?

İnsanlıktan sıyrıldık

Biz kötüyüz

Doğurduklarımızı öldürüyoruz!

Kendimize katiliz...

Ey Tanrım!

Ben insanım

Ben anneyim

Ben kadınım

Utanıyorum artık insanlığımdan

Merhamet kapılarını arala

Biraz yüzüme bak dedim

Elimi, yüreğimi tutan ol

Her yara'dan sonra

Yer, gök şahidim!

Artık duyumsamıyorum içimin acısını

Ülkemin acısı büyük!