Dram

ruj kokulu güller öpüyordu

kırmızı dokulu ömrüme

dram oyunuydu yaşamı

yorgun işlenirdi et yumağı gözlerine

Nâzım koparmıştı onu

soluk bir karanfil gibi ömründen

ödünç aşklar almıştı Aragon'un gönlünden

yatak gibiydi orgazm sesleri arasında

ölüydü