Duamın Piçi

çiğ bir acıya saplandı gece

ay tutulması vardı

kurtlar süt dolu memeleri ile dolunaya meydan okuyordu

karanlık, kızgın bakışlı bir çift göz, unutulmuş söz idi

sabah uzak

her yan tuzak

sessizlikti yani ihanet öncesi

yaralarını yalıyordu gece

günahlarına ağlıyordu bir de

bir sonraki geceyi tuzluyordu

gece sütyeniyle bir serseriyi bağlıyordu bileklerinden

teni ağlıyor, ruhu gülüyor

deliriyordu

oysa şarapta ekmekle kadehte

beyaz bir güle inat

akşamdan kalma

omuzda bir adam ısırığı idi gece

SEN

duamın piçisin

mealimde insan yani

çarmıha gerilen yanlarımla

günahımsın cenneti çoktan terk ettiğim

tanrının uğursuz kemanı

göğüs kafesimin onulmaz kemiği

lilithin dili

diliyle kundaklayan dudağımın fitilini

namuslu bir fahişesin adını benim bildiğim

ruhuma değdin, tenimde gezdin

zincirleri kırıldı

karanlığım bitti

aydınlığa mahkum ettin

kırmızı bir renk değdi zamanıma

41 numara ayakkabısı ile hayatımdan giden piçe!

41 kere maşallah!