Duamsın Gecelerde

ardına düşünce karanlığın

kırgın izler bırakmış adımlarım

geri dönüşe bıraktığım

umut kırıntıları

güvercinlerin olsun

sağanak bir sessizliğin

hükmünü verirken gece

tuza batan gözüme

aşk değdi

bir sen düştü avuçlarıma

bir de

kabulü mümkün olmayan dua

çaresiz ellerimi

yüzüme sürdüm

özlediğim kadar uzakta

gelemeyişin kadar içimdesin

suretim aslından ibaret

seni taşıyor her çizgi

kırılmış yüz hatlarım

bari giderken söyleseydin

ben bu yüzü

hangi aynada parçalayım

en asitli yağmurlarını

içime yağdırıyor şubat

sebat ediyor dudaklarım

ismini mühürlediğim geceye

yine avuçlarıma doldun

yine sen okuyacağım kırgınlığıma

söyle

sensizliğin duası

nasıl üflenir karanlığa