Dudaklarınla Islat Yangınlarımı/Sonsuza Dek Sen Söyle Şarkılarımı

Uykusuz bir bedenin şenliklerine atılsak şimdi ahh

Şu yaşam trenlerinin peşinden çıplak ayaklarla koşuşsak

Bütün aldanışların vedalarına kapılsak, kalabalıkları anlamasak

Dünyaya sokulan iki ışık olsak, gizli bir el olup kapısını çalsak.

Sen de yalnızsın, bedenimdeki bütün harfleri tanırcasına

Yüreğimdeki gelgitlere kıskançlık köprüleri atarsın, ağlarcasına

Bağışla sorgusuzluğumu, yüreğimdeki binlerce ize aldırmamacasına

Kaç kez arındım ben sevdadan, gül bakışlarında içten içe kanarcasına.

İki dörtlük yeter mi sevdiğim, avuçlarımdaki sızıyı yüreğine sarmaya

Issızlarda yatar, zemherilerde ağlar bir adamın çağrısını almaya

Söylentilerle kayarmış gökteki yıldızlar, düşen talihsiz bir çarpmayla

Renkler sür hadi sana yazılmış şiirlerime, vererek dudaklarını yangınlarıma.

Bir şarkının hoyrat ellerine karıştırdım imgelerimdeki deli yangınları

Kapalı bir göğün altında ellerini arıyorum, gönder göğsünün bağlarını

Gizlilerinde dolanan el olayım, sözü tükenmiş bir ahirette çekeyim suçlarımı

Aç içimin sır kapaklarını, gönlümün sesi ol, sen söyle sonsuza dek şarkılarımı.

Her ölümde, her zulümde, desem ki sana, ah gülüm boynum kıldan daha ince

Düşürürler gövdemi bir siperde, karışır sütüme bir kan ahh, gizli seherlerde

En maraz sözlerim sanadır yar, pıhtılaşmış bir yürekle yürürüm ben gecelerde

Yan yana uzanacağımı bilsem toprağa, helaldir sana bu can, veririm bir kalemde.