Düğünde Alkışını Gördüm/Gözlerim Sende Kaldı
bugün ben bir güzel gördüm
yüreğime akan sular çağladı
bir of çektim içime
sevda yamaçları gezdim
haykırdım
avazın çıktığı kadar
çiğliğimi kimse duymuyor
duyulmuyordu
o kalbin karasını at
benimle donat yarasını
gel gönül uslan gönül
gönüllerde yas kalmasın
feryadım çok değilse
içimi depremler sarsiyor
oyun bozan sesler
görmeyince
yokluğun kahrediyor
ağzimin içine karalar sarmış
sözler bana yabancı kalıyor
beynimdeki prangalar
gözlerinin yokluğunda
damla damla yağar gibi
her anım sesizlik sardı
sensizlik kar sayıldı
sözler duvara asıldı
nerde kapılar açılmadı
kör düğümlere bağlandı
gecenin bir vaktine k/aldım
düğün seyrinde
tempolu alkış çalan sendin
gördüm elinde gümüş hal hal
o kalabalıkar arasında gözlerin
gözlerime takıldı
gözüm sende kaldı
annemden geçen gizemdi
tanıdım seni gülüm
yeter ki
gönül baharın olsun
Mecnun Leylasi için çölleri aştıysa
gerçek sevenler dağları deler
seni ne hikmet buldum
saçların gibi
ömrün uzun olsun
şiirin gibi oyunun güzel
yüreğin pak sevinçle d/olsun
özledim
fidan boylum
09 Temmuz 11 Karataş
(resmi şairim olası düşmüşüm sevda ateşine hallerimiz yaban
bu ellerde kalışım sebebi sen/buralar bana ziyan...)