Dükküş

Sensiz geçen ilk senemizdi bu

Sen ki bizim Şükriye annemiz, can paremiz

Huzura erdin sonunda baba-ana arasında

Yaşarken hep derdin "beni babama götürün"

Artık yurdunuz aynı toprağınız bitişik

Küçükken adımların yarıyor gök kubbeyi

Her sene başarı, hep okul birinciliği

Boyun kadar oklava ile çeşitçe yemekleri

En güzel şekilde dört dörtlük yapıyorsun

Okumanı çekemez elalemin derdi oluyorsun

Dedikodu illetine bir kurban gidiyorsun

Kız çocuğu dediğin okur mu heç?

Baban Mevlüt Ağaya yalvar yakar ne yazar

Dedikodun çıkmış bile, gözyaşını kim takar?

O devirde kız çocuğu okusa bile kaç yazar

Alıyorlar kitapları, önlükleri ellerinden

Kaç yaşında kız oldun ne zaman evlenecen?

Düğün dernek kutlama, çeşitli eğlenceler

Evlilik elbisen beş karış, gençsin evlenecen!

Hiç yüzünü görmediğin adamla birlikte

Hayatını geçirecen candan çok sevecen

YIKILMIYORSUN.....

Şükür ki Rabb'e kocan iyi bir insan

Yunus isimli dev kalpli bir arslan

Seni seviyor kolluyor yıllarca

Sen de fedakarca, evine sahip olacan

3 evlat veriyorsun Yunus'un kollarına

Helalinden kazanıyor arslan kocan yıllarca

2 evladını da kundakta kaybediyorsun

Kara toprağa veriyorsun gözyaşlarıyla

YIKILMIYORSUN......

Evinin direği hastalanıyor birdenbire

2 oğlan 1 kız yetim mi kalıyor ne?

Son gününe kadar bakıyorsun beyine

Arslan kocan dayanıyor var gücü ile

Ama ecel onu erken ayırıyor senden

Ortada kalıyorsun 3 yetim ile

Kara toprağa veriyorsun sevdiceğini

YIKILMIYORSUN......

Baba evine dönüş yok bu saatden sonra

Sarılacak tek varlık akraba Hak'tan sonra

3 yetimin acılarını yüreğinde hissediyorsun

Onlar gözyaşı döküyor sen içinde ağlıyorsun

Bombalar altüst ediyor her bir hücreni

YIKILMIYORSUN.......

E tabi 3 yetimli kadına o devirde kim bakar?

Tek bir yol görünüyor artık ,dikenli olsa bile

Yunusun kardeşi Mustafa ile evleniyorsun

Yunus'un huzurunu onda buluyorsun

Mustafa çakır, yakışıklı, temiz ve iyi kalpli

O da bırakmıyor 3 yetimi, babaları oluyor

Senin, evlatların için her şeyi yapacağını

Bu davranışın bir daha gösteriyor

YIKILMIYORSUN.......

Mustafa iyi bir insan ağabeyi gibi arslan

3 çocuk evladı kocaman gucaklıyor

3 çocuk daha doğruyorsun, büyütüyorsun

Metin, Dilek, İsmail, Ahmet, Hülya, Şule

Her biri birbirinden güzel, iyilik üzere

Mahallenin ablası oluveriyorsun aniden

Fedakar, yürekli, olmayanı bile pay eden

Kazan diye adın çıkıyor bir büyü misali

Kapına geliyor çevrende dert edinen

Deliler gibi çalışıyorsun kafanı dinlemeden

Ev işleri, terzilik, analık, kazanlık neler neler?

Mahallenin yardımına koşuyorsun dinlenmeden

Fakat nice dost kazığı nice laflar yiyorsun

Elini tuttuğun kişi seni batağa atıyor.

Sırtında hançerlerden bin duvar örülüyor!

Sapıklara taşlar ile saldırıyorsun, silahlılar

Erkekler bile bu deli cesareten ürküyor, kaçıyorlar

Koruduğun kadınlar bile yüzüne bakmıyor

Sırtına binbir hançer sokuyorlar

Fakat sen iyiliğinden hiç taviz vermiyorsun

YIKILMIYORSUN......

Evlatların oluyor bir aile sahibi

Torunlarına öz evlat gibi bakıyorsun

Sana diyorlar "Şükriye anne"

Çünkü ninelerden çok anaları oluyorsun

Bir gece rüyanda herkesi görüyorsun

Tanıyorsun fakat isim bilmiyorsun

Kara bir duman seni için için sarıyor

Her ne kadar koşsanda kaçamıyorsun

Dağ gibi biriken anıların bir bir alçalıyor

Zamanla hiç kalmıyor, dümdüz oluyor

Unutuyorsun yavaş yavaş

İsmi var ya bunun söylemesi ne rahat!

Alzheimer denen illet yıkıyor dağlarını

Biriktirdiğin gözyaşları, sel gibi akıyor

En sonunda senin yıkılmaz dağlarını

Tek bir hamle ile darmaduman ediyor.

Hastalanıyorsun yatağında

Artık haraket edemez hale geliyorsun

O halde bile elinde bir kumaş

Hala bir şeyler yapmaya çalışıyorsun

Hatta tabutunun üzerinde bile

Yeşil bir kumaş taşıyorsun

Mezar taşında bile

Yazma bulunduruyorsun

Evlatların, torunların ve geleceklerimiz

Senin hikayen ile güç bulacak, seni unutmayacak

Bunun gibi seneler bile geçse

Şükriye ismi hep var olacak

Mekanın cennet olsun

Şükriye Annem

3 Şubat 2018

Çakıroğlu (Hüseyin Şamil Öztürk)