Duman Melodisi

Uzak mesafelerde minik kalpler mi yorulur

Mor salkımla kaplı çakıl duvarlarının üzerinde

Unutulmuş yarınlara selam eder bu sokaklar,

Sanki bizi bilmiş gibi

Elbette güne bakan tarafımda olmaz bu yosunlar,

İzci selamı olsun,

Kaldırımlarmış işte esaslı yoldaşlar...

Dibinde beklediğim koca Çınar

Herbir dalında umut,

Herbir kökünde mazime uzanır

Sarmaş dolaş...

Bu karmaşa nerede son bulur?

-Annemin sevdiği türkü

Öyle uzak bir şehirden

Geçer ki...-

Örüntüden hangi taşı çeksem

Filmin frangmanı kıytırık

Bir gülümseme olur

Yanağıma,

Kaybolan senfoni zılgıtlar çalarak

Bir çift, iki satır dilime

Ağıtla çıngıraklanır...

Ve bu duman melodisi,

Elbette günümde.

Gecemse bildiğin gece

Sabahı olmaz ki bunun

Gerisi bildiğin duman,

Dumanda bildiğin duman!

İs kokan üzerimde hatırası...

Bak bir düğüm açılır gibi

Uzak semaların kıvrımlı

Karanfillerinden

Sanki en mutlu bir Turna semaya havalanır

Afrika yolundan göç kurgusu

Kanatlarıma ve dizlerime

Bağı sanki durupta gidilmezmiş

Donupta kalınırmış gibi bağlanan

Zoraki mesafeler...

Çözülen bağlar eklenir

Yutkundukça anlam kazanır.

Oturduğum yerden gezmeler belirir içimde...

Ve bir orman belli belirsiz yeşile körüklenir,

Kuytuları da

belki sahte yanları kalmış bir olgu olur

Adı sen diye, yeniden...

Gelir bir konşimento

Aydıngerin çoğalan kopyaları gibi üst üste bak bu Deniz

Zikreder adını

Bu Hava,

Ve bu Yeryüzü

Tekerrür eder aşk yazgısına

Bulup da kaybetmek

Kaybedip de aramak der sana

Git diye

Mırıldanır çalgısını yine

Sen bunu hiç mi hiç haketmedin!

Ama şimdi gitmek zamanı

Yol çünkü senin

Sensin bu duman melodisi

Çıngısı artan bedenimin.

Boğazı inleten bir vapurun sesi

Gibi yırtılır demir attığım deniz

Yoksa bu duman

İrdelemeleri kurgusundan öte giden senaryo

Tekrar tekrar çekilen bir replikle

1 iki 3, başla denmezse olmaz

Akşam sefahatlarım,

Çünkü durulmaz bu acı

Uçurumun kenarında bildiğin gibi değil...

Ama inada Dayanılmaz değil durumlarım

Yükleniyorum bir özlem bohçası

İs kokan duman melodisiyle

Yarını sen olan günlerime

Dünümün kutsallarını salıveriyorum işte

Sen buna iyileşmek de istersen

Ben bıraktığın ben...

Ama ben?

Ben gibi ben değilim artık!