Dündü Cenazem.

geceler sabaha erer iken ,birtanem..

gözyaşlarım sel olup akardı bazen,

rüyaları söyleyemem ,yorum yapamam;

dört kolluyla gidiyordu,dündü cenazem,

yazım hiç değişmemiş,deftere bağlı

bazen siler bozarım,bazenise karalı,

başımda hocalar,üç metre pazen;

dört kolluyla gidiyordu,dündü cenazem.

ben neler söylesem,dönmem imkansız

dostbildiğim seviniyor,düşman kararsız,

hayat sanki bir rüya,inan birtanem;

dört kolluyla gidiyordu,dündü cenazem

gülmem yasak olmuştu,ağlamam yasak

bak melekler bağırıyor,ah bir kavuşsak,

el ediyorlardı bana,görürdüm bazen;

dörtkolluyla gidiyordu,dündü cenazem.

terliyordum,üşüyordum,korkuyordum aslında

azap çektiğim belli,gözüm hep sal tahtada,

rüzgar bitti,umut yitti, ışığım yok,bitti teranem;

dört kolluyla gidiyordu,dündü cenazem.

burada iken başlıyorsun,hesap vermeye

fırsat bulamayacaksın,gülü dermeğe,

hep fırsat kolladın,hep oldun ezen;

dört kolluyla gidiyordu,dündü cenazem.

uzatmadım harama ,inan bir gün elimi

bu kul hakkı yiyenler,divanemi delimi,

benden uzak oldular,gönül ziyadem;

dört kolluyla gidiyordu dündü cenazem.

daha evden çıkmadan,sesleri duydum

kimisi oh olmuş dedi ,kimisi yandım,

hocada uzun boylu,sanırsınki bu adem;

dört kolluyla gidiyordu dündü cenazem..

işte geldim gidiyorum,buralar olsun sizin

makara hiç sağlam olmaz sizler ,olun ibrişim,

umut bitti,laf tükendi ,boşaldı çile hanem;

dört kolluyla gidiyordu,dündü cenazem.

duyguların şairi