Dünya Biblolar Günü

Beceremedim yalnız kalmayı

Sahi

Yalnızken dilin kemiği nasıl kırılır ki?..

"Bir kahve hatırı" mitini bile becermedim

Beceremedim,

Beceremedim yalnız kalmayı

Ayaklarım kanatlarım oysa

İstersem uçardım bir çırpıda

Nereye gidecektim

Fasekül fasekül gülücükler arasında

Dilin sana yabancı

Tenin senin değil

Tutunduğun her şey elin

Elin sana yabancı

Kelimeler senin

Sen kelimelerde yalancı

Beceremedim yalnız kalmayı

"Yalnızken evren ol!.." masalına inanmayı

Senin "Yılkı atların" varsa, onların da "Tilki atları" vardı

Gerisinde kaldı zamanın

Zaman;

İki fahişenin bir hedefteki düellosu

"Al gülüm,

Ver gülüm.." işi değil

Hedef ise zamane çocuğu

Bugün var

Yarın hep var

Beceremedim yalnız kalmayı

Konuşurken susmayı

"Susarak ta konuşurmuş insan!.."diyorlar

Yalan.

Bence susarak hak yiyorlar!..

Sen, susma!.. demeyeceğim

Konuşma da..

Sen, insanlardan uzaksın

Kentlere yakın

Kırılmış ruh kemiğin,gözbebeklerin kireçlenmiş

Diyorsun ki; "Gözler yalan söylemez!.."

Gözlerime bakın

İyilik zamanı

Bakıyorum şimdi gözlerine gözlerimle

Yine becermedim ne sana bakmayı

Ne de yalnız kalmayı..

Bugün, "Dünya Biblolar Günü"

Benim dışımda herkes yalnız!..

Eylül2013

Antalya