Dünya Yanıyormuş, Yansın, Bize Ne!
Gözlerimin karasına düşünce hayalin,
Ayın yüzüne vurur efkarım,
Mevsimlerden yaz, aylardan Temmuz,
Ben üşümelerdeyim sen yanmalardasın.
Geçen günlerde unutulmuş sevdamız,
Küçük bir çocuk masumiyetindesin,
En arzulu ihanetlerinde,
Unutulmaya yüz tutmuş adımız,
Tenin başka tene değince,
Duman duman sensizliği salıyorum semaya,
Sessizliğin boğuyor beni içimde,
Hapsetmişim ruhumu dört duvar arasına,
Kendini fasulyeden sayan bir haspa,
Kendini kıymete bindiriyor yokluğunda,
Altı üstü bir yağmurluk canı var,
Dolu sandığı gri bulutların,
Bunların hepsi senin yüzünden,
Bu gece yine sensizliği yudumladım.
Kadere kırık kadehimden,
Hangi otobüs durağında bekledim ki seni?
Hangi kadında aramadım bir parçanı,
Sen kendi dünyanda yaşarken bensiz,
Islanan toprak getirirken kokunu,
Hangi kalem yazmadı ki seni,
Hangi şiir anlatmadı yokluğunu,
Dindirebildi mi sanıyorsun acını,
Sen diye sarıldığım soğuk bedenler,
İki kere aklıma gelirdin dinlerken şarkını,
Odama sensizliği doldururken nağmeler,
Tüm dünya bildi de seni sevdiğimi,
Bir sen bilmedin, bir sen görmedin.
Her yerden sildin ismimi,
Yüreğinden nasıl sileceksin,
Ben ciğerlerime nefes diye çekerken seni,
Unutabilecek misin?
Biliyor musun seni hiç unutmadım ben,
Gidişin daha dün gibi aklımda,
Kıskanmıştım seni ipsizin birinden,
Seven adam kıskanırdı aslında,
Kime neydi ki gündelik ilişkilerde,
Böylesine bir duygu,
Doğrusu da buydu.
Hak etmemiştim bu gidişi,
Sonunda sende anladın sevgili,
Gel gör ki adımların atılmıştı bir kere,
Gururun engeldi artık geri gelmene,
Yine de hayatın telaşında,
Seni unutmadım, savaştım kendimle,
Sen gelmedin, gelemedin bana,
Eksildimi sanıyorsun sevgili,
Senin için biriktirdiğim sevda,
Zerre kadar yitmedi,
Sende hissedebiliyorsun bunu belki,
Uzak değilim ben sana,
Bakma sen ayın yüzüne düşen efkarıma,
Ellerindeyim ben, bir ses kadar yakınım.
Aşkta gurur olmaz, gel bırak bu inadı.
Gel sen bana kadınım.
Gel çoğaltalım biz aşkı,
Gözlerime düşsün gerçekliğin,
Bu ısssız gecelerde yaşamayayım ızdırabı,
Bakışlarımızda ayrılıklara son diyelim.
Güzel günlere yürüyelim seninle,
Ellerini ellerimde bulayım sevdiğim,
Dünya yanıyormuş, yansın, bize ne!
Ateşten korkmam ben yakmadıkça beni tenin.
Gelmeyeceksen bir haber uçur bana da,
Es kaza sen diye başkasını sevmeyeyim.
Senden başkasını görmüyor gözlerim, körüm.
Hani haberin gelirse gelmeyeceğine dair,
Bekleyeceğime sana sarılıp ölürüm.
İmana gelir belki o zaman ayrılık denen kafir.
Efsaneye olur o zaman sana olan aşkım.
Biz efsanemizi bizde yaşayalım canım.
Vazgeçtim hayatımdan bile,
Sen yanımdayken kadınım.
Dünya yanıyormuş, yansın, bize ne!