Duru Durgun Bir Çocuğun

duru durgun bir çocuğun

mor gülüşünde nemlenmiş

güz kokularında belenmiş

güllerin alına ucu uçuğun

terler avucunda kelebek

küllerinde titreyen avuç

kızarmış yüzünde havuç

rengarenk konduğu öbek

akşam karanlık dolunca

suda kaybolunca gölgen

ışıktan ses dolar ülgen*

nehirden güneş solunca

doru tayla akar coşkun

sevgiye yeğlenir kuşkun

*yüce,ulu,üstün

050411denizliminiksonem