Durulurum Yokluğuna

Yıldızlar parlar penceremden

Bense, rüyalar içerim gece boyu

Rüzgarların acı vuruşu

Duyulur dallardaki inlemelerden

Senin yokluğun en büyük kabustu geceme

Turnalar hasret taşır tellerinde

Ufuklarda bulutlar birikir, siyaha boyanır

Yıkar hayallerimi

Boğulurum ellerinde

Gökyüzü yorganına bürünüp uyurdum

Gezegenler düşecek elime, uyandırdım

Bir serpinti geçerdi gecemin üzerinden

Gözlerime düşerdi damlaları, durulurdum