Duruşma

gün ışırken uykumda iki düşman yıldırım;

gözlerimdeki her şeyin hiçbir şeyle kavgası.

çaresizliğin avukatlığı olsa olsa

yalnızlığa boş yere haklı çıkma çabası.

duruşma bugün, bu saatte, bu yerde

yaşananlar ve öldürenler kapıştılar az önce.

sırmalı setrelerin vücut bulduğu

duygular ak pak,

sükunet için çıkardılar ceplerinden

şiirli bir tokmak.

herkes her şey sustu,

sessizliğim konuştu.

anlatamadığı her şey uçuşuyordu havada

aşktı mahkum edilen bu zehirli davada

seyrediyor yaşıyor tutuşuyor haybeden

ne umduysa bulamıyor olanı da kaybeden.

sessizlik bozuluyor ortalık mahşer yeri,

içeriye giriyor engel denen serseri

yaz kızım diyor bir ses:

"hiç durmadan yaz" diyor.

şairem hep yazıyor ne yazdığını bilmeden.

yine aynı yüreğe mahkum ediliyor aşk

kabullenmiş her şeyi başka bir yere gitmez

bu kış böyle geçer de

bu dava burada bitmez...