Düş Görümlüğü

günlerden yabancı

mevsimlerden yan komşunun kızı deli Aysel

bıraksan saçını toprağa

tak takıştır öyle gider

çocuğuz çok

yok gelir zaman ve oyun

vurulur saatin eli erken

şehrin hisarbuseliği son makama vurur derken

yıkılır köprülerin gölgesi bozkırda silah

uzaktan uzağa bağıran nidâ

-yaşasın haydi halkların şairliği...

haylaz soğuk balkon demiri

boncuk tanesi umutlar biter

Tanrı'nın kış uykusu gözlerindeki

çocuk yaşta ölmüşsen eğer.

şehirlerin kendi satırbaşları

noktası var can alıcı bir de

çoğalan medeniyet

yarım yamalak taş duvar

sil baştan. gizli lisan

dokunuşlarıyla yoğrulmuş

yorulmuş dünya

ıssız kutuplarında hunharca dolaşan

tek hücrelik kan

iskele yalnızlığı kudurur içinde

türkü söylemeyi unutur biri öbürüne

veya çay kaşığına

göğün yüzüne

şıkırdayan gemiler

bırakır bizi günün birinde çitlembik bahçeleri

sahnenin tam orta yerinden

karanlığa susar notalar

dilimdeki nakarattan biraz genç

ölmüşsen eğer

söğüt dalından oyuncak yapar yaşamak

yüzünü görmeyen bütün yolculuklar

varsın yarım kalsın şimdi güneş

en kalender çiçekler açar nihayet

son düşüm, taklacı güvercinler...

sisli dudaklarında delişmen ateşler yanan insan

asılsız bir ihbardan ibaret gülüşün

sır saklayan çamurdan

aynadan ve taştan

mavi çocuktan daha hürsün

senden habersiz ölmüşsen eğer...

Ekim 2014