Düş Hırsızı

Birbirine ters orantılıydık biz seninle;

Sen çoğalıyordun,

ben

kendimden eksildikçe.

Olay mahalline dönmen zaruri değil;

Katilimin kim olduğunu biliyorum.

Bir Rum fahişesi, gece,

Hazırken göğsü kıllı dünyanın koynuna girmeye,

Devriyelik yapıyordu parmakların

gözlerimin sokağında.

Zabıta subayı gibi takılıyordun peşine hüznümün

Ve ilk gördüğün yerleşkede,

tutukluyordun gözyaşlarımı;

Gözümden akanı, avucuna tıktığın kadar

Yıkanabilirdi ancak günahların.

Azrail'i olduğun kadının yüzüne hiç bakar mısın?

Kirpikleriyle dökülen soluğunu,

Ağzının kenarından akan salyalı sevgisini,

Sayısız yerinden bıçaklayıp paramparça ettiğin kalbini,

Yıkık dökük o kalbi tutabilir misin ellerinle

Yeni doğmuş bir bebeği şefkatle tuttuğun gibi?

Katilimi tanıyorum;

Biraz önce hayatımdan geçti.

Dilenciliğe soyundum;

Düşlerin avlusunda,

Kadınların topuk sesleriyle beste yaptıkları uzun köprüde

ve genelev

bazen öznel evlerde.

Bir gün avucuma bırakacaktı seni

yufka yürekli biri;

Başımın, gözümün sadakası olsun diyerek

-ki

Allah razı olsun!

Çoğunlukla duvar diplerinde,

pencere pervazları altında yürüyorum ki

belki bir saksı gibi kafama düşersin...

Çoğunlukla

Arşimet gibi elma ağaçların altında gün eskitiyorum ki;

Dengeni kaybedip düşersen saç tellerime,

Belki,

Cehennemin dibine batan ruhumun

hayata kaldırılma kuvvetini bulurum...

Deliler gibi beklemek

Bu olsa gerek;

Öteki bir deyişle; beklerken delirmek.

Gelme artık!

Sadakatin tasmasını takmış olsan da boynuna,

Kurnaz bir pazarlamacı gibi

İkinci baharın tanıtımını kusursuzca yapacak olsan da,

Sen artık sen olmasan da,

Ne olursan ol,

Gelme!

Zira;

Cesetlerin ırzına geçmiştir çoktan toprak;

Ahiretin yeni gelinidir

aşka kurban giden kadınlar.

Katilimi herkesten daha iyi tanırım;

Plakasıydı bir zamanlar uğurlu sayılarım;

Maziye doğru gidiyor şimdi otomobiliyle,

Bırakın,

kaçsın...