Düş Sokağı Yalnızlığı
Değildi
Yaşadıklarım
Güçlü kaldım
Hep
Hiç
Kadınlığımdan utanmadım
İnsandım önce
Eksiklerim
Oldu belki
Ama
Ben
Kimseye
Yanlış
Yapmadım
Evet
Unuttuklarım da oldu
Unutmadıklarım da
Ama
Dönüp
Ardıma
Bakmadım
Yılanın
Tatlı yalanına
İtibar edip
Kanmadım
İntikam ateşiyle yanmadım
Çocuk gibi inanmadım
Verilen
Vâad' lere
Pavralara
İnanmadım
Ve
Uğurladım eskiye dair
Eskiyen
Eprimiş
Ne varsa
Birer birer
Güneşe serdim
Çarmıha gerdim
Canım yakanları
Ve
Yuttum
Çığlıklarımı
Artık
Korkmayın
Olmaz'a
Aklınıza
Düşmesin
Ansızın
Çalınmasın
Kulaklarınıza
Adım
Offf
Kibrit çaksan
Çıram yanmaz
Essem deli
Âhım
Savrulmaz
Döner
Yine
Bende kalır
Ahhh
Yanar dağken
Lavlarım değil
Küllerim döküldü
Olmayan düşlerim
Üstüne
Hâlâ
Başım dik
Dik olmasına
Ve
Kahkahalar
Var
İçimdeki hüzün
Yıldızlara
Arşa ulaştı da
Duyan olmadı
Ahhh
Ayrılıklarım
O
El de
El den değil
Gönül de
Dil yaresi'ne
Merhem olamaz
Çare
Bulunmaz
Diyorum
Ve
Her şeye
Susuyor
Susuyorum
Bir bakışa
Bir kaşık
Suya
Bir damla
Yağmura
Belki
Hayata
Susuyorum
Oyasını
İşliyorken
İnceden ince
Yine
Sızlar içim
Kanar duygularım
Şimdi ben
Hangi
Küçük mutları
Umutları
Konuk edeyim'ki
Öyle
Vurgun yemiş
Zamanlarım
Sanki
Yine
Hangi kem dil
İftira atmış da
Yalanlarıyla
Boğmuş beni
Cam değil
Can kırıkları
Deliyor'ken
Bağrımı
Yeter artık
Yetmez'mi daha
Sol yanımın
Acımaları
Ben düşlerimle de olsun
Yalnız kalmak
İstiyorum.
Karacakız Emi