Düş Sokağında Gezinti

Freni patlak bir otomobil çiğnedi ruhumu.

Acılar içinde kıvranırken benim duygular;

Sürücüsü açtı sesini radyonun,

Çalıp çiftetelliyi, karşımda fıkır fıkır oynadı.

-Sükût fakiri ya!-

Ne demeli?

Kara kuru, sıska günü kan tuttu,

Kör neştere fırlattı ruhumu obez bir gecede.

-Ne de iyi oldu-

Tenimin gözyaşları zifiri kahkahaları boğdu.

-Acaba güneş mi doğdu?-

Sol yanda, avuca sığan minicik bir mekân,

Yolcuların uğrak noktası bir han...

Şiir mürekkep kokmalıymış şaire her sayfada ayrı ayrı.

Matbaanın yolunu şaşıran yazarsa kitapsızmış gayrı.

Böyle demişse, -belki- doğru demiştir üstad-ı azam.

-Sözüm ona- üstad sözü üstüne söz edilmez.

Ne haddime?

Yarın gazeteler yine yabancı dille başlık atacak

Çeviri nice zahmetlere yol açacak.

Çok kötü!