Düşene Kahpelik Çok

Siz hiç beyaz kağıttan yeşil yaprak yaptınız mı?

Ben yaptım.

Gördüğüm bütün yapraklar sararmış /hiç yeşilim olmadı

Saçlarım gibi gazel gazel dökülür yüzüme yapraklar/sarı

Bilir misiniz?

Benim hiç ağacım,yeşeren fidanım,filizim olmadı

Çocuk olamadım ki / gençliği yaşayamadım

İçimdeki çocuğun ise acısı çok/yüreğini çaldılar.

Kahpe dünya çok acımazsız /düşene kahpeliği çok

Fahişe ruhlu insanlar fırsat kolluyor kapımda

Diyebilir misiniz ki;

Korkmuyor

Korkuyorum kapım kapalı/ aralayamıyorum

Bir ışık görünse dalacaklar/kıracaklar kapımı

Köşe bucak saklanıyor bu beden/ara sıra irkiliyorum

Sessizliğin içinde fısıltıları dinliyor/tanıdık bir ses arıyorum

Ah diyorum ah!

Bu kalabalık da bu sessizlik niye?

Sanki kıyamet kopacak /aralanacak cehennemin kapıları

Birden çığlık çığlığa feryatlar duyacak gibiyim/yakındır.

Güneş doğmadığından mı bilmem

Karanlık çökmüş odama/üstüme ağır bir yük biniyor

Ve ben

Şerefsizlerin şerefsizliğine bir kez daha yakınıyorum

Kendimce bir şeyler söyleniyorum

Oysa ki;

Kimin umurunda /adiliğe boncuk takmış,nazar değmesin diyorlar.

Şimdi ise iz düşümünde ki çizgilerle yürüyorum /bitmişliğe

Ben de boncuk takıyorum/küsmüşlüğe.