Düşlerim Hâlâ Kuzguni

Gün biterken alçalır kuşlar

Sesim kırılır, vurulur bir martı ansızın dalgalarımda

Hayat döner kendini bulur

Bir enkaz arasında tozlanır düşler

Sevdalar biter sonra coğrafyamda

Sınırlar çizilir, bir serçe terk eder yuvasını, balkonumda bir güvercin savrulur.

Denizler çizerim, yalancı bir mavi olur gözlerin

Soğuk bir kaldırıma döner kalbin, ürkek bir ceylan olur ellerin

Dağılır içimde hercai ne varsa

Pencerenden ışıklar içer, acıya benzerim.

Sonra yakarız gemileri, yıldızlar düşer avuçlarımıza

Geceye bakar, durup dururken üşüyen şarkılar söyleriz.

Sen ve ben bir mısrada zıt kelimeleriz

Cümleler devrilir, heceler düşer, yakar sesini bir şeyler

Kocaman ünlemlere dönüşür suskunluğun.

Adımı iliştiriyorum şimdi bir hüznün kanadına

Ve susarak, hep susarak vuruyorum yollara dizlerimi.

Zaman bu şehri terk etme zamanıdır

Boş caddelere kırık-dökük anılar bırakarak gitmek düşer bazen insana

Uzun bir yolculuktan sonra

Yorgun düşler arasında bir sevgiliyi gömmektir aslolan.

Aslolan kuru bir yaprak olmaktır

Fırtınalı bir güz akşamı, dalına tutunabilmektir kahverengi bir ağacın .

(Çıplak bir dağ yamayıcıyım

Eteklerimde kanıyor bütün güller)

Başka ayrılıklar çizersin, başka yollar döşersin

Başka iklimlerde silersin adımı

Yüzüm yok, parmaklarım kırık bir kalem, bomboş bir sayfa olur anılarım.

Gecikmiş sabahlar arasında ışıklar söndürüyorum

Kelepçeler vuruyorum beynime

Kayıp bir baharda, kayıp bir gül dalı oluveriyorum

Şimdi sadece kırık bir 'hoşçakal' yakışıyor dudaklarıma.

Korkular biriktiriyorum

Duvarlarımda örümcek ağları, rüyalarım hâlâ kuzguni

Her nefesim delik deşik göğsümde

Acımasız rengiyle bir akşamüstü çöküyor pencereme

Vurup geçiyor yalnızlığımı serseri bir hüzün

Geceyarıları yeni tükenişlere bırakıyorum suretini.

ki-

(sana benzeyen hiçbir şey kalmadı bende)

Sabah dörde böler kâbuslarımı, dağılır düşlerim tenhasında günışığının

Yağmur pranga vurur ellerime, vuramam şiirlere dizelerimi

Her şey erir ansızın yanıbaşımda

Boşluklarda unuturum kendimi ,

Dudaklarımda kelimeler tükenir, sustururum bir tarafımı

En cesur yanım devrilir ansızın

Sonra korkularımı hazırlarım bir başka geceyarısına.

Belki bir gün özleriz

'Bir bir dökülürüz yalnızlıklardan' demek istiyorum.

Yoksun... Ömür doksan artı üç

Yanaklarımda zemheri

Saçlarımda buz tutmuş kar taneleri...

(yoksun ve bir ölümü daha kaldıracak ömrüm kalmadı...)

urfa/12