Düş/müş Yaşam

sık yumruğunu delice

en ağırından balyoz gibi kopsun omzundan

yoksulluğa

yoksullaştırana

acıma

bir damla yaş görsende kirpiklerinde

zalimdir / unutma

ne sevdadan anlar

ne sevda çekmekten bilir

satın alır güzeli

cüzdana para koyar gibi atar yatağa

körpeyi

ne yerde ne yurttadır gözün

bir lokma ekmek

deliksiz bir uyku

seni çeken

ne kadar zaman olduğunu unutmuşsun

köyden kaçalı

açlık unutturur

sevdayı / zamanı

her eline baktığında

tarladan miras nasırlar

sokuverir gözüne

açlığını ve sefaletini

en çok dalyanların arasında

yakomozları seyrederken aç kaldığını

sünepe zengin mühitlerinde

aç gezdiğini bilirsin

ah! bir de açıverseler yüreğini

neştersiz / narkozsuz

kalbin nasıl hatırlar hatçeyi

hatçenin suya gittiği

çeşmeyi...

mart 2009