Düş(s)ün Gecelerde

Gene mi

Bu gece yalnızlık düştü ömrüne

Gene mi

Lacivert'e boyanmış gecenin koynunda

Kendini unuttun

Bir şarkı gibi kendini sıyırıp hayattan

Nakaratında mı unuttun

Kendine aşkı muştularken

Kendi ipinden idam mı ettin

Son - baharı

Küsmelerin boynuna olmuş niyet

Kızma kendine

Gülün dikeni battı diye

Bülbül farketmez acıyı

Kan aksada kanatlarından

Susma sessizliğin koynunda

Konuş

içindeki adım adım koşan çocukla

Dur

Bak kırık olsa da aynadan suretine

Vur işte

Hayatın kıvrılmış kenarından

Tut elinden kendinin

Doğrul

Gene düş(e) yazabilirsin

Dalların kırık olsa bile gülümse

Gülen yüzüne

Gamzelerinden sıyrılsın

Düş(s)ün

Gecenin en imkansız saatlerinde

...