Düştü Dün Gece Ellerimden Şehir

Düştü dün gece ellerimden şehir

Tutunmuştum, beton yığınları arasında

Çığlık sesli, yaşam türküsü kulağımda

Yılgın bakışları taşımıştım..

Yolun yarısında, ağrımaya başladı dizlerim

Yağmur damlaları sızılara karıştı

Ben eksilen hayatları izledim...

Kıblem, çocuk masumluğuma bakar

Asi genç kızlığım öfkeli

Büyük kızlar evden kaçamaz!!!

Kaçan, maviye özlem duyan gözlerim

Ellerim körfeze yakaramaz

Körfez susar, ağlayamaz

Yeniden doğuş bekler,sevimsiz fotoğrafımı

Coğrafyası bulunamaz..

Düştü dün gece ellerimden şehir

Doğumum düşecek yakında, üşümeyecek yüreğim

Gözlerimden kırgınlıklarım sıyrılacak

Söyleyemediklerim, son kahkahamda yiğit

Vakit, yanılgıları doğrultmak için yitik..

Düştü dün gece ellerimden şehir

Yolunu kaybetmiş ümitler arka cebimde

Kimlik kartım konuşmaz artık onlarla

Doğru adres, çizilmiyor ki sayfalara

Yalan da söylenmiyor

Zamanı belirsiz bir masal çağırsa, gideceğim ama

Şehir düşüyor

Gerçekler ellerimi bırakmıyor..

Serpilecek üzerime bir avuç toprak

Ve sen özleyeceksin

Esmer gülüşlü şiiri

Tek ihtimal bu şimdi...