Düşümle Yaşasam Gözündeki Yıldızları
Bilirsin
Can dostum
şimdi seni daha çok özleyeceğim
nedeni sorma
hasretin yüreğimin yarası
küle döndü içimde köz yiğini
ne yapacaksan
yap götür beni otları bozkır yurduna
orda soğuk sular akmıyor
sıcak denizlerin yosunlarına at ki
senin sıcaklığın bitmesin yüzümün gülüşlerine
bak şimdi mörelim sıfırın altında eksi
sıbırya sahilinde pervane dönüyor gönül sularım
mörelim yok
seni düşündükçe
bugün seni dünden çok özledim dersem inan sevgilim
bak belki mörelim yok bu günden yarına
sana belki düşünürsün deryalarına düğümlü hendeklere kapak olsun
anlıyorsun kim bilir
seni de özlüyorsam senden aldığım bir top güneşin ışınları
doluyor içimin saddeti elimin avucuna değdığı anı gör be gülüm
gecelere kaldığım günlerimde gökkübeye yıldızlara durmuşça bakıyorum
gökyüzüne seni görüyorum yıldızlarla konuşurken
özlemin artıkça nazlıma doyamadığım gözlerin
yüreğindeki sevgi kabukları zay eyledi beni sana
uzak bir diyardan kaçamaklar kuruyorsun kendine
oysa gönül defterine yazdığın harfleri görüyorum seni gördüğüm gibi
görmeden ilk nazlım diyebildiğim
ilkim diyebilmek nasıl bir duygu sence
anlayabilsem sana söyleyecek kadar cesaretine kalırdım
sonrası kör mecnun misali hallerim
düş değil gerçekti seni sevdiğim
bir kuş olsam uçsam dalına konsam
senin gölgenle serin sularını içsem
serin sulara kapılıp baksam sana
ırmakta kayan bir yaprak gibi ardından baksam
ardından koşsam yetişsem yorulsam
ırmak olsan endamınla görünsem cemalini
hep baksam gözlerimle
sevdalı gönlümle koşsam ardında
yine yorulan yüreğimle ağacın altında gölgesinde seni beklesem
gökyüzü maviliğine doyasıya baksam
düşlerimle yaşasam gözlerindeki yıldızları
03*01*13*Karataş