Düşümün Ablası....

Ufak bir tebessüm yüzünde görebildiğim

En çokta tebessüm anların beni sana getiren

Uzaktan görebildiğim zerdali güzeli gözlerin

Bir de balı kıskandıran sözlerin

En çokta yüreğindi içimi eriten...

Sahi düşümde ne çok yerin var bilsen...

Uzun yollarını arşınlayıp gelmek isterim yanına

O çok sevdiğin deniz kenarında oturmak

Martılara simit atmak seninle

Konuşmadan saatlerce izlemek dalgaların hoyratlığını

Belki kafa tutmak dalgalara...

Sonra gece olmalı

Ve yıldızları saymalıyız bıkmadan...

Bir dilek tutmalıyız yıldızlardan

Kayarsa ben

Kaymazsa sen kazanmalısın...

En güçlü ihtimal hep sende olmalı

Üzülmemelisin kıyamam...

Esen yel olup geldim kapına

Arala al tüm masumiyetinle beni yanına...

Başımı dayayıp omzuna anlatayım yarın endişemi

Sen gül bana tüm yollarımı umutlarına ada...

Bir gün gelecek umut denizinde öğrettiğin yüzmeler

Koca bir okyanusla başa çıkacak bilirim...

Mutlu değilsin her gülücük bir acı göğsünde bilirim

Acılarını azaltmaya gelirim...

Sen düşümün ablası...

Sol yanım nasıl sıcak adını andım analı...

Gözlerim kapılarında

Sana geleceği güne sayılı takvimlerim...

Yüreğim hasretinde

Gözlerim küçücük resminde...

Gözünden akan tek yaşa kurban kalbim bilesin...

İyi ki varsın sıcak yanım

İyi ki düşümde de olsa ablamsın...

Cansın canansın candan öte bir varlıksın...

Not: Nebile aydın seviyorum seni...

Benden ufak bir armağan sana... Biliyorum düşlerim çıplak değil artık...