Düşüş

Genişleyen kapılar;

Hiçlikle paylaşılan sırların ruhunda.

Zambaklı bir zaman,

Ellerimde uzun heceli yankılar;

Bir kent düşüşü...

Zamandan dökülen soylu atlar,

Anıların rüzgârında şiir gibi sahneler.

İzleri fısıltı olur,

Tozsuz bir unutuşa karşı;

En hızlı koşular

ölümden sonra başlar.

—Denizin kıyısında yarım ay—

Saçları çözülen saatlerin,

Gül gamzeleriyle emilen

kör yarası...

Yanık bir çocuğum şimdi,

Resimlerin turunç bacaklarında.

N'olur ağlama!