DuvaЯ;a KaЯ;şı (özgürlüğüm)

esaret bir kez daha sesini yükseltti

müzevvir insanların koşuşturduğu dünya

efsunlanmış kalpler, desise edilmiş sevaplar

durağanlaşmış aklım, mülevves duygularım

minberi düşmüş bir savaşçı gibiyim cephede

eza dolu günüm, karşımda Rasist yığını

mehtapta alnıma değer ay ışığı çırılçıplak

tereslerin elinde kalan özgürlüğüm

yarap ! Ab-ı hayat nerede, kim bu mücrimler defterinde?

kalbimde arta kalan duygularıma fünye ilave ettim

bir ses ver ki çaresizliğime, garezim kalmasın kendime

seslerin en güzeli tar'dan, ve cevabım bamtelimden gelsin sana

ve dağların en tepelerinden sesleniyorum yarım kalmış özgürlüğüme.

mengeneyle göğsüme taktığınız hürriyet, rüzgârın tehdidinde

pandamınkilerin anlattığı, ancak oyunlarda oynadığımız raga gibi

ben pespaye insanların huzurundayım. Bana bakma öyle lütfen

hebennakeci gibi, nezaretinde himaye edemeyeceksin bu kez beni