Duvar Diplerinin Loşluğu

unutulmuş gözlere

boşluklardan anılar fısıldasa

korku korosundan kuşlar duyar

biz neşe içende şahidiz

kanat çırptıkça göğü boyama telaşında

mavileşirdi deniz

niçin üstünü örtüyorsunuz

sizin değil mi bu alevlenmeler

bakın o orada unutmuş kendini

söylediği şarkıyı hatırlamanız için

eski gölgesini giyinmiş

tüm siyahlarıyla

ve onun altında yalnızlığı anlatan

duvar diplerinin loşluğu

salkım saçak bir ot uzuyor

boyunuzdan büyük aşk yarışında

nasıl yakalandık bak

güzellik yankısına su veren yıldız

ve onun ay dönencesinde

acıdıkça yüreğini okşayan bulut

her şeyi söyleyecek

çiçekler hafiflemiş bedenlerini salıyor toprağa

kaybediyorsunuz

yokluğunuz kışın düşüncesi

uykulu su dona kalmıştır diye

yalanlar söyleyemezsiniz

yola koyulana bakar bu eğim

sırtında ıslak elleriyle geçmişi anımsatan nehir

ayaklarınızın altında gürültüler büyütecek

varsın duymayın siz

aşkın gözyaşlarıyla süsleniyor bahçemiz .