Duy Sesimi
Bu gece ağlamak yok, ağlamakta ağıtlar
Kalemin boynu bükük, savrulmuş tüm kağıtlar
Karmakarışık beynim, örümcek örer ağı
Geçip giden günlerin, hepsi bir ayak bağı
Gönlümdeki yarada, kayıp bir nebze neşe
Kahrettim defalarca, şafaktaki güneşe
Gözyaşım nara düştü, halim perişan ve zül
Gayri zül olsam bile, etmem asla tenezzül
Elbet biri kurutur, gamzemdeki bu nemi
Sırra kadem basarım, saklarım bu sinemi
Kabuslu bir düşteyim, dilim lal çıkmaz hece
Karabasanlar bastı, zihnim aylak bu gece
Ne yıldız ne de mahın, gökyüzünde yok imi
Şeytan azapta gerek, ölüm daha samimi
Bir yer ver bana uzak, ufukta yol örülür
Maskeler çıkarılmış, gerçek yüzler görülür
Sonu hiç belli değil, sanki katran karası
Nurlu duadan uzak, şeytanın maskarası
Çağlayanlar misali, gönlüm her gün akıyor
Bir el var sol yanımda, dokundukça yakıyor
Herşeyim kayıp sanki, ne ararım enginde?
Görünmez duygularım, aşkın kanlı cenginde
Her geçen güne inat, gülsem bile bir defa
İnler cinler taht kurar, sürerler binbir sefa
Ne çileli bir yolmuş, her son bulur, azabı
Kalbimse oylum oylum, durdurun bu gazabı!
Şeytani bir oyun bu, bu yel onun esimi
Bir yol göster Allah'ım, ne olur duy sesimi
Ben ki hergün ağlarken, gözyaşım göze uzak
İsyan edemem sana, kursa da iblis tuzak
El sallıyor günbegün, geçen binlerce anı
Duy bu kulun sesini, can taşımaz bu canı!
ŞİİRLERİN ŞAİRİ....
2000/ SONBAHAR